رز سیاه

 

نگاه

شهد چشم هایت را نوشیده ....

پرواز کرد و رفت و رفت و رفت

تا نشست بر پژمرده ی چشم هایم

جان گرفتم و عشق

به شیوه ی گرده افشانی.....

 

چه تقدیر شومی است گیاه بودن

گلت

چند چمن آن طرف تر ایستاده و زمین

به بوسیدن تان رضا نمی دهد

 

باکی نیست

ریشه می دوانم و دست هایت را می گیریم

 

5 آذر 90

 

/ 3 نظر / 19 بازدید
fs

خیلی خوب بود! موفق باشی ;)

آیوت

عشق به شیوه ی گرده افشانی... خیلی خوب بود سپاس[گل]